วารสารมหาวิทยาลัยศิลปากร (Silpakorn University Journal), Vol 36, No 1 (2559)

ความสัมพันธ์ระหว่างความมีคุณค่าในตนเองกับการควบคุมตนเองในการเรียนของนักศึกษาด้านวิทยา

อัญชลี ชุ่มบัวทอง, พิชญา ทองอยู่เย็น, ณัฏฐ์พัชร์ วณิชย์กุล, ชัยยา น้อยนารถ, ศักดิ์ชัย จันทะแสง, พูลพงศ์ สุขสว่าง














Abstract


การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาโมเดลความสัมพันธ์เชิงสาเหตุความมีคุณค่าในตนเองกับการควบคุมตนเองในการเรียน และตรวจสอบความสอดคล้องของโมเดลความสัมพันธ์เชิงสาเหตุความมีคุณค่าในตนเองกับการควบคุมตนเองในการเรียนของนักศึกษาด้านวิทยาศาสตร์สุขภาพ มหาวิทยาลัยหัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติที่พัฒนาขึ้นกับข้อมูลเชิงประจักษ์ ตัวแปรในโมเดลประกอบด้วย ตัวแปรแฝง 2 ตัว ได้แก่ ความมีคุณค่าในตนเอง และการควบคุมตนเองในการเรียน กลุ่มตัวอย่างเป็นนักศึกษาด้านวิทยาศาสตร์สุขภาพ มหาวิทยาลัยหัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติ จำนวน 435 คน เลือกกลุ่มตัวอย่าง
ด้วยวิธีการสุ่มแบบแบ่งชั้น เก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบสอบถาม วิเคราะห์ข้อมูล
ด้วยสถิติบรรยาย วิเคราะห์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน และวิเคราะห์โมเดลสมการโครงสร้าง

ผลการวิจัยแสดงให้เห็นว่า โมเดลความสัมพันธ์เชิงสาเหตุของตัวแปรความมีคุณค่าในตนเองกับการควบคุมตนเองในการเรียน มีความสอดคล้องกับข้อมูลเชิงประจักษ์อยู่ในเกณฑ์ดี โดยการตรวจสอบจากค่าสถิติไคร์สแควร์ เท่ากับ 31.045 องศาอิสระ (df) เท่ากับ 37 ความน่าจะเป็น (p) เท่ากับ .744 ค่า GFI เท่ากับ .989 ค่า AGFI เท่ากับ .974 ค่า CFI เท่ากับ 1.000 ค่า SRMR เท่ากับ .021 ค่า RMSEA เท่ากับ .000 ค่าสัมประสิทธิ์
การพยากรณ์เท่ากับ .421 แสดงว่า ตัวแปรทั้งหมดในโมเดลสามารถอธิบายความแปรปรวนของการควบคุมตนเองในการเรียนของนักศึกษาด้านวิทยาศาสตร์สุขภาพ มหาวิทยาลัยหัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติ ได้ร้อยละ 42

คำสำคัญ : ความมีคุณค่าในตนเอง; การควบคุมตนเองในการเรียน; วิทยาศาสตร์สุขภาพ

Full Text: PDF